Kluczowe znaczenie w skutecznej komunikacji ma umiejętne organizowanie ról społecznych w celu poprawy opieki nad pacjentem. Komunikowanie w pielęgniarstwie dotyczy bardzo wielu aspektów. Związane jest zarówno z działalnością praktyczną (proces pielęgnowania), jak i działalnością teoretyczną (naukową). Pielęgniarka z racji sprawowania swoich funkcji zawodowych wchodzi w bezpośredni kontakt z przedmiotem opieki, jego rodziną i znajomymi, z własną grupą zawodową oraz innymi członkami zespołu terapeutycznego. Wiąże się to z koniecznością posiadania i ciągłego doskonalenia odpowiednich umiejętności komunikacyjnych.